Niet voor gevoelige lezers

Ik ben stiekem fan geweest van Dr House. Maar dat ik zo’n figurantenrol ging krijgen…dat had ik natuurlijk nooit gedacht.

Korte voorgeschiedenis. Ik heb twee dochters én die zijn er niet zomaar uitgefloept. Helse zwangerschappen en bevallingen. Ik kan dus tegen een stootje.
En als ik dan eens echt héél erg veel pijn heb, dan probeer ik dat eerst te verhelpen met een dikke pijnstiller (neem ik anders nooit-werkt dus schitterend)

Maar dat ga ik dus nooit meer doen. Dat verdoezelt namelijk net iets te veel. En de pijn komt altijd terug.
Zo vertrok ik dus onlangs met een stevige kramp in mijn rechterzij naar spoedgevallen. Ik reed zelf natuurlijk, ik heb twee marathonbevallingen overleefd. Maar op 1km van het ziekenhuis kon ik geen deftige zin meer uitbrengen. Twee uur later wurgde ik bijna een radioloog omdat die zei dat ik gewoon wat “darmkrampen” had. Nog een uur later lag ik te zweten als een rund in een rolstoel in een verlaten ziekenhuisgang met de boodschap/ U bent zwanger mevrouw (Slik-accidentje?)

En dan nog een half uur later werd ik zoals in de films weggereden door openklappende deuren van de operatiezaal.

Verdict: geknapte eileider – inwendige bloeding

GElukkig lag in slaap terwijl ze de hele rimram eruit haalden.

Ik heb dus een beetje een excuus voor de stilte hier én ondertussen ook om niet te gaan bijzitten op 13 juni.

A bientôt, weer in topvorm en met heel wat inhaalwerk en bijbehorende verhalen.

16 Reacties op “Niet voor gevoelige lezers

  1. Auw! Klinkt vreselijk pijnlijk. Wel een geluk bij een ongeluk, dat van dat bijzitten🙂

  2. Djeeses! Hoe gebeurt zoiets?! Amaai.
    In ieder geval een spoedig herstel gewenst.

  3. Een zeer spoedig herstel. Een gouden raad (van al een ouder iemand) eerst goed rusten, dan pas werken.
    Liefs, Chris.

  4. sterkte en een voorspoedig herstel! Amai! Door het oog van de naald gekropen dus. Niet te hard op je tanden bijten, denk nu maar lekker aan jezelf.

  5. Hey Meis, daar praat je wel luchtig over……. kan me niet voorsellen dat je niet ook wat verlies/verdriet voelt. Sterkte daarmee!

    XO Heidi

    • Hey Heidi, dank je wel voor je bezorgdheid, maar mentaal gaat het super. Mijn kinderwens is meer dan vervuld, mijn twee meisjes tellen voor 4. Dat kan ik niet meer evenaren.
      De oudste heeft me trouwens op t matje geroepen.
      Ik dacht dat je alleen ons wou???? Vanaf nu enkel knuffelen met papa hé!

      Maar ik kan me voorstellen dat het voor vrouwen met een kinderwens een zware opdoffer is. Daarom vind ik dat dit openlijk mag besproken worden. Zoals nog zoveel andere zaken.

  6. Dit is zo eng!
    Ik ben gelukkig met mijn twee meisjes, maar dit zou voor mij een zware klap zijn. Sterkte!

  7. Ik heb net hetzelfde voorgehad 6 jaar geleden. Pijn dat dat doet, ongelooflijk. Ook ik kreeg eerst de raad om een dafalgan te nemen en mijn toenmalige gyn zou mij als de pijn een weeklang zou duren een afspraak geven. Blijkbaar dacht iedereen een beetje dat ik hypergevoelig was ofzo, maar het is echt afzien.
    Bij mij hebben ze mijn organismen nog kunnen redden, hoewel dat tot bij de eerste zwangerschap een vraagteken in gebleven. Ze hadden hun best gedaan, maar konden niets beloven (en ik was pas 23) gelukkig is dat allemaal slim gekomen en ben ik nu content met de 2 zonen.

    Gewoon maar om te zeggen dat dit hele verhaal heel herkenbaar is. Als je daar op spoed ligt en je hoort ‘je bent zwanger, we maken de operatiezaal klaar’ dan is dat toch even slikken. Ik krijg er nog kiekevel van.

    Heel veel beterschap gewenst en veel sterkte.

  8. Ai ai ai!
    Heel veel beterschap gewenst!

  9. Ai zeg wat een vreselijk verhaal. Veel beterschap gewenst!

  10. oh ik lees dit nu pas, veel sterkte en goed genezen en dus veel rusten he!

  11. Ik lees dit nu pas! Was je dan echt terug zwanger? Hopelijk ben je ondertussen al wat opgeknapt!

  12. brings back memories, ook eens gehad. Bij mij was nog niks geknapt, maar de boel was wel al stevig aan het bloeden. Die pijn vooraf is idd echt ondraaglijk. Ik heb nooit de gewoonte gehad pijnstillers te nemen. Toen ‘k in het holst van de nacht in het ziekenhuis arriveerde kreeg ik daarvoor onder mijn voeten. “Geen pijnstiller willen nemen, en dan kom je ons lastigvallen.”
    ’s Morgens bleek de operatie onmiddellijk te moeten gebeuren, want “vanavond is ’t te laat zijn de gyne”.
    Rust goed uit, meid, neem je tijd, en niet zomaar een maandje!! Ik ben na het moment van de eigenlijke bevalling (als alles dus wel goed was gelopen) heel moe geworden, echt heel heel moe. Tegen een uur of tien ’s morgens al weer voelen als bedtijd. Doe ’t dus rustig aan, want die hormonen kunnen ook nog van zich laten horen.
    Sterkte!!!

    • @vermiljoen.
      Ik ben dus nu aan de vitaminen, ijzer, 12u nachtrust en enkel doen waar ik zin in heb. Dat lijkt me een ideale combinatie. Ik ben daar echt goed in aan t worden. Binnenkort organiseer ik workshops. “Hoe denk je best aan jezelf?”
      Volgens mij is dat een gat in de markt.
      Inschrijven kan op happyenrose@gmail.com

      Gratis cursus in ruil voor rosa??

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s